GOZ w przedsiębiorstwie i warunki współpracy materiałowej
W jednym zakładzie powstaje strumień materiału, który inna firma mogłaby wykorzystać. Z technicznego punktu widzenia pojawia się możliwość współpracy. Z perspektywy biznesu trzeba jeszcze odpowiedzieć na pytania o jakość, regularność dostaw, koszty przygotowania i odpowiedzialność. Dopiero uporządkowanie tych warunków pozwala ocenić, czy pomysł ma szansę stać się trwałym elementem działalności przedsiębiorstwa.
W ramach przygotowań do Forum Cyrkularnego Przemysłu proponujemy zestaw pytań do takiej rozmowy. Towarzyszy mu sylwetka Michała Gawrońskiego, którego doświadczenie obejmuje ochronę środowiska, gospodarkę odpadami i współpracę przedsiębiorstw. Praktyczne wskazówki w artykule są opracowaniem redakcji FZR.
Michał Gawroński i biznesowa perspektywa GOZ
Michał Gawroński jest przedsiębiorcą, menedżerem i ekspertem w dziedzinie ochrony środowiska oraz gospodarki o obiegu zamkniętym. Założył Grupę Amber i pełni funkcję Prezesa Zarządu Grupy Amber&Partnerzy. Od ponad dwóch dekad działa na rzecz ochrony środowiska, innowacji w gospodarce cyrkularnej i wspierania przedsiębiorczości.
Jest inicjatorem Międzynarodowej Konferencji EKON eco5.zero i Przewodniczącym Śląskiej Federacji Przedsiębiorców Polskich. Jego doświadczenie łączy zarządzanie, gospodarkę odpadami, edukację środowiskową i współpracę instytucjonalną. Podczas Forum wniesie do dyskusji perspektywę przedsiębiorców oraz biznesowych warunków wdrażania GOZ.
Najpierw opisz materiał i potrzebę odbiorcy
Rozmowę warto rozpocząć od określenia, co rzeczywiście może zostać przekazane i do jakiego zastosowania jest potrzebne. Sama nazwa materiału nie wystarcza do oceny przydatności. Proponujemy przygotować opis obejmujący pochodzenie, postać, dostępne parametry jakościowe, zmienność partii oraz sposób magazynowania. Odbiorca powinien wskazać wymagania wynikające z własnego procesu i warunki, których nie może zaakceptować.
Ważnym pytaniem jest również to, kto potwierdzi parametry i w jaki sposób będzie dokumentowana każda partia. Jeżeli jedna strona posługuje się pomiarem, a druga ogólną deklaracją, łatwo o rozbieżne oczekiwania. Na początku warto więc uzgodnić wspólny zakres informacji. Proponujemy zapisać te ustalenia w krótkiej karcie materiału, którą obie strony potrafią odczytać i aktualizować.
Ustal rytm dostaw i możliwości procesu
Potencjalny odbiorca może potrzebować regularnych dostaw, podczas gdy materiał powstaje sezonowo lub w zmiennej ilości. Dlatego rozmowa powinna objąć planowane wolumeny, minimalną partię, miejsce przechowywania oraz sposób informowania o przerwie w dostępności. Proponujemy również ustalić wariant działania na czas zakłóceń, zanim współpraca stanie się istotna dla ciągłości produkcji.
Warto omówić tolerancję procesu na zmianę parametrów, konieczność mieszania partii i dostępność powierzchni magazynowej. To pytania do wspólnego sprawdzenia przez produkcję, jakość i logistykę. Zadaniem tego etapu jest ustalenie, które wymagania są konieczne, a które można dopracować w kontrolowanej próbie. Każde założenie wymagające testu powinno mieć osobę odpowiedzialną za jego sprawdzenie.
Porównaj pełne koszty współpracy
Proponujemy przygotować rachunek obejmujący cenę lub opłatę za przekazanie materiału, transport, badania, przygotowanie, magazynowanie i ewentualne dostosowanie procesu. Osobno warto zapisać koszty uruchomienia współpracy oraz te, które będą powtarzać się przy kolejnych partiach. Dzięki temu decyzja nie będzie oparta wyłącznie na porównaniu dwóch cen jednostkowych.
W takim zestawieniu warto opisać także scenariusz odrzucenia partii. Kto organizuje jej odbiór, ponosi koszty i odpowiada za dalsze postępowanie? Uzgodnienie tego wariantu daje podstawę do rozmowy o podziale ryzyka. Nie przesądza ono o treści umowy, ale pomaga wskazać kwestie wymagające ustalenia przed jej przygotowaniem
Zaplanuj próbę i kryteria decyzji
Zamiast rozpoczynać od ogólnej deklaracji wieloletniej współpracy, proponujemy opisać zakres pierwszej próby. Powinna mieć cel, wielkość partii, wymagania jakościowe, sposób rejestrowania obserwacji i termin podjęcia decyzji. Warto wskazać również warunki przerwania testu. Ocena może obejmować jakość wyrobu, stabilność procesu, nakład pracy i koszty obsługi materiału.
Przykładowym narzędziem jest jedna karta próby prowadzona przez obie strony. Zapisuje się w niej założenia, wyniki i rozbieżności, a następnie uzgadnia kolejny krok. To propozycja organizacji pracy, nie opis wdrożenia konkretnej firmy. Kryteria trzeba dostosować do procesu oraz obowiązujących wymagań technicznych i formalnych.
Przed uruchomieniem współpracy proponujemy odrębnie sprawdzić status przekazywanego materiału, dopuszczalny sposób postępowania i wymagane dokumenty. Sama możliwość jego technicznego wykorzystania nie rozstrzyga tych kwestii. Ocena konkretnego przypadku wymaga właściwej analizy, z udziałem osób odpowiedzialnych za środowisko i obsługę prawną przedsiębiorstwa.
Na poziomie organizacyjnym warto wskazać właściciela współpracy, osoby kontaktowe po obu stronach oraz tryb zgłaszania zmian. Proponujemy zaplanować pierwszy przegląd po próbie i kolejny po ustabilizowaniu dostaw. Każdy przegląd powinien kończyć się decyzją, listą działań i terminem powrotu do uzgodnień. To pozwala obu stronom ocenić, czy założenia biznesowe nadal odpowiadają rzeczywistemu przebiegowi współpracy.
Przygotuj pytanie na Forum
Przed spotkaniem proponujemy opisać jeden rozważany kierunek współpracy i wskazać niewiadomą, która dziś blokuje decyzję. Może dotyczyć jakości, rytmu dostaw, ekonomiki albo odpowiedzialności. Taki opis ułatwi odniesienie rozmowy do sytuacji własnego zakładu. Forum Cyrkularnego Przemysłu odbędzie się 4 listopada 2026 roku w Ptak Warsaw Expo podczas Warsaw Industry Week.
Poznaj tematy debat i prelegentów Forum
.
